Bugün 'sen' oldum biraz daha
Sırt çeviripte karanlığıma
Beni ışığından mahrum bırakma.
Yine dokundu yalnızlığın
Belki buydu dert yumağım
Musluğu açık çeşme sanki
Göz kapaklarım.
Bir ezgiydi rüzgar
Şehrime kar, gözden yağar
Kuş sesleri, havanın akıbeti
Tanelerinde ateş barındırır, nar.
Yine dokundu yalnızlığın,yalnızlığıma
Koparıp sana olan bağı
Atsam diyorum, ayaklar altına
Kabuk verdi bıraktığın her yara.
Hepsinde bir tat,bir tuz
Giydiğim sanki buz
Isıtmıyor aşk giysin
Bundan sonra gelsen bile, yetmezsin
Uzansada hapsim ellerine
Tutuklama artık aşk için
Tutkun yüreğim gözlerine
Boşver
Boşver
Beni azat et bitsin
'DOKUNDU YALNIZLIĞIN YALNIZLIĞIMA'
FANİULVAV (Esat Güney)