BALAD

Ben böyle bir deniz görmedim ne kadar seni düşündüm 
Gittim ne kadar bilmezsiniz ne türlü karanlık 
Baktım ki biri yok o kentlerin, hiç olmamışlar gördüm 
S bir kadın balkonunda baksam ne zaman olurdu 
E sesinde yüzlerce trenler yürüdü Galile'de 
Sizi bilmem ben galiba olmadım o dünyalarda 
Salt bir it karalık akşam üstü denizlere doğru 
Durmuş nasıl bu gökle bu yalnızlıklar yaşamada 
Ne yaşanmışsa görmemişiz yaşanmış o kentlerde 
Gittik gittik bizi bu surlar tuttu böyle kaldık. 
Böyle güneşlere bayılıyorum çok güneşlere 
Hafif otlar yürüyor evlere pis İstanbul'lara 
Şey ile şeysiz geçiyorum o kapanık güneşlerde 
Siz bir durma benim karanlığımı yadsıyorsunuz 
Sokağa çıkmayın diyorum çıkmayın duymuyor musunuz 
Benimle gelen o büyük sıkıntıdan gelenlerdi 
Ta Galile içlerinden yürüyerek gelmişlerdi 
Biriniz beni görmediniz ne kadar bağırdımsa 
Denizler baktığın tüm o denizler gösterdi bana 
Bir yalnızlık yeryüzündeki kapılar, bir o gördüm.