Kedileri Severken Ağlayınız

Kedim ve ben 
Ölüyoruz yavaş yavaş 
Karşılıklı, köşemizde 
Elenirken eleğinde sıkıntının saatler 
Mutad olduğu üzre 

Bazen o benim kucağımda 
Bazen ben onun 
Avutuyoruz birbirimizi 
Özlerken aynı şeyleri gizlice 
Nasıl tırmalardık hayatı 
Bir zamanlar şehvetle 

Gittikçe bozuluyor yazım benim 
Bozuluyor resmi onun gittikçe 
Yaptığı eskiden özenle 
Döşemelerine koltukların, kanepelerin 
Esin geldikçe pençeleriyle 

Derim ki ben 
Kedileri severken ağlayınız 
Beyaz değil aslında mahzundur kediler 
Bu şiiri okurken de ağlayınız 
Görüldüğü gibi 
Kemiriyor İsmail'i keder