Şimdi Yoksun

Bir zamanlar öyleydi 
Diyelim duruyordun bir ağacın yanında 
Kış oluyordu diyelim, tek yaprak olmuyordu dallarda 
Şimdi kimse inanmaz buna ama 
Çiçekle donanıyordu ağaç bir anda 
Kuşu bile oluyordu hatta 

Değdiriyordun diyelim parmağını 
Hüzne yavaşça 
Eriyip rengârenk bir uçurtma 
Oluyordu o an 
Hüzün dokunmanla 

Diyelim bakıyordun ağlayan bir çocuğa 
Donup kalıyordu gözyaşları çocuğun 
Akarken yanağında 

Bir zamanlar öyleydi 
Şimdi yoksun 
Mevsim kış, vakit hüzün 
Ve bütün çocuklar ağlıyor